Dlaczego warto głosować na mnie ?
Janusz Kasprowicz, 2006-10-24
Artykuł sponsorowany
Znajomi pytają mnie: co mają zrobić 12 listopada ? Pytają retorycznie, bo i tak po chwili deklarują oddanie głosu na mnie. W większości. Skąd jednak wątpliwości u pozostałych ? Jak mam im pomóc w dokonaniu obiektywnie najlepszego wyboru?
Labirynt wyborczy
W sześciu okręgach wyborczych Gdańska zarejestrowało się dziewięć komitetów. Zwykli, zapracowani ludzie, nawet ci czytający codzienne gazety i słuchający wiadomości – nie są w stanie rozeznać poszczególnych list. Skromne środki finansowe i krótki czas kampanii będą dla nich raczej dodatkowym utrudnieniem. Zmęczeni medialnymi awanturami, toczonymi w Warszawie, najchętniej w ogóle nie poszliby do urn. A jeśli już, to wybierali spoza grona awanturników.
Także mnie opanował opisany sposób myślenia. Tym się jednak różnię od biernych wyborców, że w ostatnich czterech latach na co dzień uczestniczę w takich sporach. Musiałem więc wypracować sobie własną technikę przyswajania wiedzy o tym, co dobre, a co złe – o tym, kto rzetelnie sprawuje mandat, a kto jest zwykłym karierowiczem.
W internetowej pyskówce, rozgorzałej pod ogłoszonymi listami kandydatów, zaproponował ktoś poddanie zainteresowanych mandatami radnych dość sensownej ankiecie. Jej konkluzją ma być odpowiedź na pytanie: dlaczego chcę reprezentować swoich sąsiadów ? Zanim ostatecznie zadeklarowałem swoją kandydaturę, poddałem się takiemu testowi sam dla siebie.
Przed czterema laty, będąc już dojrzałym mężczyzną, przyjąłem propozycję współtworzenia komitetu wyborczego Bogdana Borusewicza. Wcześniej wielokrotnie odmawiałem, choć było to wbrew mojemu życiorysowi. Tak mnie wychowali Rodzice, że zawsze czułem silniejszą niż koledzy potrzebę społecznej integracji i aktywności. Zarówno w “podstawówce”, jak i liceum wybierano mnie do samorzadów klasowych i szkolnych. Na studiach byłem prezesem Gdańskiego Klubu Dziennikarzy Studenckich i Koleżeńskiego Sądu Dziennikarskiego. Praca w zawodzie dziennikarza także pozwalała mi na utrzymywanie rzetelnego kontaktu z problemami innych ludzi. Stan wojenny zastał mnie u boku Lecha Bądkowskiego – twórcy idei Społeczeństwa Obywatelskiego – w Tygodniku “Samorządność”. Trzynasty grudnia i odpowiedzialność za własną Rodzinę spowodowały moje odejście od spraw publicznch. Tylko na chwilę, jedynie dla odnalezienia się w nowej, przymusowej sytuacji. Było dla mnie później miejsce w tzw. “gdańskim desancie”. Tej nowej, koleżeńskiej władzy – po 1989 roku – nie umiałem jednak w pełni akceptować.
Nadzieja wróciła dopiero z Bogdanem Borusewiczem. Przysłowiowego włosa zabrakło wówczas, by został prezydentem Gdańska, by przywrócone zostało moje zaufanie do władzy, by Gdańsk odzyskał swoją szansę. Uważałem i uważam tym bardziej teraz, że stało się źle dla mojego Miasta.
Zaistniałem wtedy w Radzie Miasta, jako radny niezależny. I jako jedyny utrzymałem tę niezależność przez całą kadencję. Nie było łatwo. Przy mnóstwie trudnych decyzji mogłem sobie jednak pozwolić na luksus osobistego odpowiadania za własne głosowanie, oceny i dokonywania wyboru w zgodzie z własnym sumieniem i posiadaną wiedzą – na własną odpowiedzialność. Dokumentacja minionych czterech lat – której fragment stanowi archiwum na stronie www.kasprowicz.pl – da teraz każdemu zainteresowanemu możliwość oceny moich decyzji.
Zachowałem niezależność, bo zachowałem stan bezpartyjny. Moje polityczne sympatie były jednak stale widoczne. Naturalną konsekwencją, wobec warunków stawianych przez dzisiejszą rzeczywistość i ordynację wyborczą, stała się zatem moja obecność na Liście PiS. Starałem się dotąd, by ludzie, którzy mi zaufali – mieli nadal najbardziej oczywistą pewność – pewność, że wybrali samorządowca. Nie uciekam – bo nigdy nie uciekałem – od polityki, ale na forum gminnego samorządu priorytet miały dla mnie zawsze potrzeby mieszkańców.
Bardzo bym chciał, by takie założenie przyświecało pozostałym 33 gdańskim radnym. W gruncie rzeczy, tzw. programy polityczne poszczególnych ugrupowań niewiele się już dzisiaj od siebie różnią. Pozacierały się ludzkie życiorysy, zamazały ideologiczne granice. Partyjny i propagandowy kalejdoskop minionych 16 lat, doprawiony medialnymi ingrediencjami, przedstawia się nam dzisiaj niczym scena teatru kukiełek. O tyle jest to jednak mniej zabawne, że postaci tego spektaklu mają formalne prawo decydowania o naszym realnym życiu. Z pewnością więc bojkot wyborów – proponowany przez część naszych zmęczonych Sąsiadów – nie uchroni nas przed potencjalnym złem. Z pewnością także przed owym złem nie obroni nas oddawanie swych głosów na przypadkowych kandydatów. Dezaprobata dla kłócących się stron, szczególnie wobec niemożności klarownej oceny historii i źródeł konfliktu, nie powinna przysłaniać wybierającym istoty wyboru.
Wbrew oczekiwaniom przeciwników, dość szybko wdrożyłem się w tryby skutecznego sprawowania mandatu radnego. Przyznaję jednak, że wymagało to poświęceń i przyniosło osobiste straty. Wielu ludziom i sprawom mogłem pomóc i pomogłem. Były jednak i takie, przy których utknąłem, rozbijając sobie głowę o ścianę politycznego sprzeciwu lub tyralierę ludzkiej interesowności. Mam nadzieję, że uda mi się do nich wrócić w nowej kadencji. Mam bowiem przekonanie, że większość wyborców – we własnym interesie – wyczuli się na fałsz, zachowa dystans do mediów i umiar chwilowej wrogości.
Kilkakrotnie w czasie mijającej kadencji zamierzałem zrezygnować z mandatu. Nie z powodu kokieterii, a jedynie za przyczyną doraźnej utraty wiary w prawo. Zarzut słabości charakteru oddalałem wówczas refleksją: nie ustąpię przed bylejakością. Teraz zdecydowałem się na dalszą pracę w gdańskim samorządzie z tej samej przyczyny. Mieszkam w Gdańsku od urodzenia – to jest moje Miasto. Nie zamierzam emigrować. Nie zgadzam się, by o losach moich i mojego Gdańska decydowali wrodzy nam lub choćby niepewni ludzie. Nie mam już więc wątpliwości – na kogo oddam swój głos. Ufam, iż moi Sąsiedzi również wybierać będą konkretnych ludzi – po nazwisku – nie bacząc, na której liście, w którym korytarzu wyborczego labiryntu ich zastają.
http://kasprowicz.pl
« wróć | wersja do wydruku | odsłon: 2272
