Prywatnie i od środka
A. Bułło, Ks. J. Piotrowski, 2004-01-23
Dziś poznacie klucz do zrozumienia osoby Ks. Jarka :) Przed Wami ostatnia, najciekawsza część wywiadu przeprowadzonego przez Asię Bułło
Co robi Ksiądz w wolnym czasie (jeżeli taki w ogóle istnieje)?
Tak, mam czas wolny - w zależności od okresu liturgicznego. Jeżeli mam go więcej, to staram się go spędzać na sportowo: od czasu do czasu piłka nożna, sporadycznie rower. Także ciekawa książka, film. Poza tym spotkania towarzyskie z kolegami.
Pora na kilka tradycyjnych pytań: Ulubiona książka?
Ulubiona książka... św. Josemaria Escriva – Droga. Poza tym książki historyczne i te o zabarwieniu politologicznym.
Ulubiony rodzaj muzyki, zespół, kompozytor?
Muzyka rozrywkowa. Bardzo lubię Celine Dion, ostatnio Ingrid; również muzykę Preisnera, a także muzykę filmową - w tej dziedzinie zwłaszcza Prowokator, Bandyta Michała Lorenca.
Czy Ksiądz gotuje? Ulubiona potrawa?
Nie, nie gotuję. Mam do tego dwie lewe ręce. Jedyna rzecz, jaką potrafię ugotować to ziemniaki. A ulubiona potrawa? Tradycyjnie: schabowy, ziemniaki lub frytki i piwo, a do tego surówki. Ulubiona dyscyplina sportu? Oczywiście piłka nożna, jak również koszykówka i siatkówka.
I na koniec jeszcze kilka poważniejszych pytań: Spotkana osoba, która wywarła na Księdzu największe wrażenie?
Nie mogę wymienić konkretnej osoby. Myślę, że spotkałem bardzo wiele osób, które wywarły na mnie wrażenie w sensie osobowości. Generalnie każdy człowiek, który poszukuje, który się pyta, wywiera na mnie wielkie wrażenie, pozostawia ślad we mnie samym. I wydarzenie, które wywarło na Księdzu największe wrażenie?
Największe wrażenie wywarło na mnie spotkanie twarzą w twarz z Papieżem Janem Pawłem II w czerwcu 2001 r. w Rzymie podczas, krótkiej prywatnej audiencji.
Kapłaństwo – radość, czy rozczarowanie?
Radość – przede wszystkim radość – kontakt z drugim człowiekiem, a zarazem dawanie Jezusa Chrystusa. Rozczarowanie – wtedy, kiedy widzą we mnie wroga, a nie przyjaciela.
Gdyby istniała szansa ponownego wybrania drogi życiowej, wybrałby Ksiądz tę samą?
Tę samą. Bezapelacyjnie. Dlaczego? Bo czuję się w pełni zrealizowany jako człowiek wiary i jako istota ludzka. Plany na przyszłość. Zasmakowałem pracy duszpasterskiej, efektywnej pracy duszpasterskiej. Od sześciu lat zauważam owoce w pracy z młodzieżą. To przede wszystkim ich radość i - poprzez to - także radość ich rodziców jest dla mnie powodem do zadowolenia. Chciałbym dalej udzielać się duszpastersko, zwłaszcza w tworzeniu Duszpasterstwa Młodzieży ukierunkowanego na studentów; jednak - czy to się powiedzie - zależy nie tylko ode mnie, ale i od „odbiorcy”. A w przyszłości - jeżeli Pan Bóg da, a przełożeni pozwolą – to zostać proboszczem w jakiejś wspólnocie parafialnej.
Największe marzenie?
Nie mam wielkich marzeń, odległych marzeń, które byłyby nie do zrealizowania. Marzenia to plany, które staram się realizować. A w życiu osobistym - po prostu przeżyć dobrze każdy dzień.
Ulubiony Święty?
Mam aż czterech: św. Jan Chrzciciel, św. Jan Apostoł i Ewangelista, św. Rafał Kalinowski oraz św. Josemaria Escriva de Balaguer – założyciel Opus Dei. Tych Świętych otaczam swoją szczególną czcią i pamięcią modlitewną. Są dla mnie jednakowo ważni, chociaż w czasach Seminarium zdecydowanie na pierwszym planie był św. Jan Chrzciciel. Dlaczego? Ponieważ był bezkompromisowy i mówił prawdę bez względu na sytuację i okoliczności, nie zwracał uwagi na konwenanse (uśmiech). Wspaniały w ogromie zapału. Nie przejmował się tym, co inni mówią, tylko robił swoje.
Czy ma Ksiądz jakieś motto życiowe?
Tak, niedoścignione jak na dzień dzisiejszy, którym mimo upadków staram się żyć. Są to słowa, które wydrukowałem na obrazku prymicyjnym: „Potrzeba, aby On wzrastał, a ja się umniejszał” (J 3,30), słowa św. Jana Chrzciciela, furiata, boskiego zapaleńca i szaleńca.
Dziękuję za rozmowę.
Dziękuję i serdecznie pozdrawiam!
Rozmawiała Asia Bułło.
